سندرم ایلیوتیبیال باند چیست؟ /فیزیوتراپی در شرق تهران

سندرم ایلیوتیبیال باند چیست؟ ،ایلیوتیبیال باند ( ITB )یک نوار فاسیایی عضلانی پهن و ضخیم در کناره خارجی ران است .

با واسطه اتصال به عضله تنسورفاسیالاتا و عضلات باسن از استخوان ایلیوم لگن شروع :و به کناره خارجی استخوان درشت نی ساق متصل میشود.

ایلیوتیبیال باند یک نوار ساده نیست بلکه دارای ساختار چند لایه ای پیچیده ای است .

که اتصالات اطراف مفصلی متعدد با استخوان ران و کشکک و استخوان درشت نی ساق دارد .

بواسطه این ساختار پیچیده و اتصالات عضلانی در قسمت فوقانی خود به باز شدن ران و خم و راست کردن زانو کمک میکند.

یکی از اجزای پایدار کننده مفصل زانو محسوب میشود.

هنگام خم و راست شدن مکرر زانو، باند در قسمت خارج وبالای زانو جابجا میشود.

گاهی اوقات بعلت کاهش انعطاف پذیری باند و ورزش سنگین این حرکات مکرر باعث ایجاد : سایش و التهاب در قسمت انتهای باند و ایجاد درد در کناره خارجی زانو میشود.

به این حالت سندرم ایلیوتیبیال باند گفته میشود که یکی از شایعترین علل درد زانو در ورزشکاران است.

در موارد مزمن ممکن است این درد تا قسمت بالای ران نیز وجود داشته باشد.

علاوه بر درد گاهی هم هنگام خم و راست شدن زانو ممکن است: یک حالت پرش و لرزش بهمراه کلیک در قسمت خارج زانو لمس شود.

علل سندرم ایلیوتیبیال باند

در واقع اختلالیست که در نتیجه استفاده بیش از حد و اشتباه از اندام تحتانی و زانو بوجود می آید.

و هر عاملی که باعث سفتی و کاهش انعطاف باند ایلیوتیبیال شود میتواند عامل ایجاد این سندرم باشد.

 که از آن جمله میتوان  به این موارد اشاره کرد:

-ضعف عضلات کناره پشتی لگن ( عضلات گلوتئال ) :

 که در نتیجه آن عضلات کناری جلویی ( عضله تنسور فاسیا لاتا که به ITB متصل است ) . بمنظور جبران این ضعف تحت تنشن و فشار غیر طبیعی قرار میگیرد.

-گردش و انحراف پا و استخوان ساق پا بسمت داخل :

ژنوواروم و همینطور اختلاف طول دو اندام که باعث ایجاد کشش و سفتی ITB در سمت خارج زانو میشوند.

-ورزشهایی که نیازمند استفاده بیش از حد از اندام تحتانی و زانو هستند مانند:

دوندگی در مسافتهای طولانی بخصوص در سطوح سراشیبی و ناهموار.

دوچرخه سواری خصوصا با تکنیک بد رکاب زدن و تنظیم نبودن زین دوچرخه.

وزنه برداری با وزنه سنگین و نشست و برخاست مکرر، و ورزشها و فعالیتهایی از این قبیل.

درمان سندرم ایلیوتیبیال باند

قدم اول در درمان سندرم ایلیوتیبیال باند کاهش التهاب و درد است که شامل:

• استراحت و خودداری از ورزشهای پرفشار
• کمپرس یخ
• مصرف داروهای ضد التهاب خوراکی
• استفاده از مدالیته های فیزیو‌تراپی

میباشد.

قدم بعدی پس از کاهش التهاب برگرداندن انعطاف پذیری ایلیوتیبیال باند به حالت طبیعی است . که با ماساژ و  تمرینات کششی تحت نظر تراپیست انجام میشود.

در مرحله آخر نیز باید با تقویت عضلات جانبی لگن و اطراف زانو‌ عوامل و شرایط عود مجدد بیماری را از بین برد.

در صورت وجود دفرمیتی و انحراف در پا استفاده از کفی طبی و کفش مناسب : بمنظور کاهش فشار وارده به ITB هنگام ایستادن و راه رفتن ضروریست.

سندرم ایلیوتیبیال باند در اکثر موارد با درمان غیر جراحی بهبود پیدا میکند.

اما در موارد مقاوم به درمان ودر صورت لزوم: جراحی با انجام یک برش کوچک در قسمت پایین نوار و یا زدپلاستی انجام میشود.