فلج بل یا بلز پالزی /فیزیوتراپی در شرق تهران

فلج بل یا بلز پالزی ،از نام چارلز بل کالبد شناس اسکاتلندی که برای اولین بار این عارضه را شرح داد گرفته شده است.

این فلج زمانی اتفاق می افتد که اعصاب کنترل کننده عضلات صورت : که از عصب هفت مغزی یا عصب فاسیال ( صورتی ) منشا میگیرند ملتهب و متورم شده یا تحت فشار قرار میگیرند.

در این حالت عضلات صورت بصورت ناگهانی و موقت و اغلب یک طرفه فلج میشوند.

این عارضه بخودی خود یک بیماری نیست. بلکه علامت و نتیجه یک بیماری دیگر مانند عفونت، آسیب یا تومور عصب صورتی است.

فلج خودبخودی عصب فاسیال بدون شواهد بیماریهای دیگر فلج ایدیوپاتیک بل نامیده میشود .

هر چند که شواهد متعددی وجود دارد که نشان میدهد فلج بل نتیجه یک مکانیسم ایمنی التهابی ویروسی است.

هنگامیکه در قسمتی از مسیر عصب التهاب ایجاد شده باشد: این التهاب میتواند روی سیستم انتقال پیام عصب اثر بگذارد. و منجر به فلج عضلات همان سمت صورت شود. که با از بین بردن التهاب و توقف ویروس در اکثر موارد از بین میرود.

علائم فلج بل

علائم فلج بل بسته به میزان التهاب و فشار روی عصب، از نظر شدت متفاوت است. و از ضعف جزئی تا فلج کامل را شامل میشود:

-ناتوانی در بستن کامل چشم

-اختلال در حالتهای چهره مثل لبخند زدن، اخم کردن و بالا بردن ابرو

-از بین رفتن خط لبخند

-آبریزش چشم و دهان

-خشکی چشم و دهان

دشواری در خوردن و آشامیدن

-ضعف و احساس گرفتگی در صورت

-سردرد

-درد فک و گوش

-تغییر حس چشایی

این علائم بطور معمول یک تا دو هفته بعد از یک دوره سرماخوردگی: عفونت گوش یا چشم و یا گاهی دندان، بطور ناگهانی ظاهر میشوند.

بیماری فلج بل خود یک بیماری خطرناک نیست .اما بعلت تشابه علائم آن با موارد جدی تر مثل تومور یا سکته مغزی باید :در صورت ابتلا و مشاهده علائم به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه نمود.

بنابراین تشخیص این بیماری بصورت تشخیص افتراقی است.

یعنی باید ابتدا احتمال سکته، تومور، ضربه به سر و سایر موارد رد شده و سپس فلج بل تشخیص داده شود.

درمان فلج بل

فلج بل میتواند در هر سنی رخ دهد اما بروز آن در افراد ۱۶ تا ۶۰ سال شایعتر است.

طبق گزارشات ۹۰ درصد از مبتلایان بین ۶ تا ۱۲ هفته از زمان بروز علائم بهبود پیدا میکنند .

در درصد کمی از افراد ممکن است درجات خفیفی از فلج بطور دائم باقی بماند .

که البته در سنین بالای ۶۰ سال این احتمال بهبود کامل کمتر است.

-در قدم اول درمان پزشک معالج یک دوره حدودا ده روزه داروهای ضدالتهاب استروئیدی بمنظور :کاهش التهاب و بهبود عصب صدمه دیده تجویز میکند.

که این خود شانس بهبودی بیمار را افزایش میدهد. همزمان جهت جلوگیری از تکثیر ویروس داروهای ضد ویروس نیز به بیمار تجویز میشود.

-از آنجائیکه بیمار قادر به بستن چشم سمت مبتلا نیست .بهتر است از اشک مصنوعی یا پد چشم بند برای جلوگیری از خشک شدن و سوزش چشم استفاده کند.

-گرم نگه داشتن سمت آسیب دیده بواسطه افزایش جریان خون به روند بهبود کمک میکند.

-فیزیوتراپی بعد از دو هفته از شروع بیماری و دارو درمانی کمک شایانی به جلوگیری از کوتاه شدن .و ضعیف شدن عضلات صورت، افزایش گردش خون ناحیه، و کاهش و رفع التهاب می نماید :

-تحریک الکتریکی عضلات صورت .

-اولتراسوند و لیزر.

-ماساژ صورت.

-آموزش تمرینات و حرکات نواحی مختلف صورت.

-تمرینات تسهیل عصبی عضلانی ( PNF ) جهت بازیافت حرکات سمت مبتلا.

-در صورت لزوم و نیاز استفاده از درای نیدلینگ.