اختلال مفصل گیجگاهی فکی ( TMJ ) /فیزیوتراپی در شرق تهران

اختلال مفصل گیجگاهی فکی ( TMJ ) ،مفصل TMJ ( تمپوروماندیبولار ) در جلوی دو گوش قرار گرفته و فک پایینی را به جمجمه متصل میکند.

سندرم یا اختلال مفصل گیجگاهی فکی میتواند :ناشی از التهاب و اختلال در خود مفصل و یا رباطها و عضلات اطراف آن باشد.

شایعترین علامت این اختلال درد مبهم در این ناحیه است که علاوه بر آن ممکن است شامل :

• سردرد، گوش درد
• خشکی گردن
• باز نشدن کامل دهان و صدا دادن یا کلیک کردن فک
• عدم توانایی حرکت فک
• احساس وزوز در گوش
• سرگیجه

نیز باشد.

علل اختلال TMJ :

– مشکلات دندان، عدم هماهنگی فک و هم تراز نبودن دندانهای بالا و پایین.

– دندان قروچه که به مرور باعث اسپاسم عضلات و ایجاد التهاب میگردد.

– وجود فشار یا ضربه مداوم روی مفصل که باعث ایجاد تنش در فک و فشرده شدن آن شود.

-آرتروز، که بدلیل ساییدگی مفصل باعث از بین رفتن غضروف آن میشود. البته افزایس سن و بیماریهای خودایمنی و التهابی احتمال بروز این مشکل را افزایش میدهند.

-آرتریت روماتوئید که با التهاب مفصل میتواند باعث فرسایش استخوان و از بین رفتن غضروف مفصل شود .

-هورمونهای زنانه ( استروژن میتواند در بروز سندرم TMJ نقش موثری داشته باشد ).

-وضعیت نامناسب سر و گردن بمدت ‌طولانی حین کار یا استراحت و خواب.

-عوامل روانشناختی مانند استرس و افسردگی مزمن.

-تروما ( آسیب و ضربه ) حاد.

-حرکت بیش از حد در مفصل.

تشخیص اختلال TMJ

باتوجه به سوابق پزشکی و معاینه فیزیکی بیمار : اغلب توسط یک جراح دهان فک و صورت و متخصص TMJ انجام میشود.

برای بررسی سوابق پزشکی، پزشک با هدف رد بیماریهای دارای علائم مشابه و تشخیص اختلال مفصل TMJ : سوالاتی در مورد جزئیات درد مانند شدت، محل و کیفیت آن می پرسد.

در مورد علائم مرتبط مثل سردرد و محرکهای احتمالی  مانند ضربه یا سابقه دندان قروچه سوال خواهد کرد.

این معاینه شامل بررسی داخل دهان بیمار، میزان باز شدن دهان و دامنه حرکتی فک، و لمس و تعیین میزان حساسیت عضلات فک، شانه و گردن نیز خواهد بود.

در صورت مبهم یا نامشخص بودن نتیجه یافته های معاینه فیزیکی انجام تصویربرداری تشخیصی شامل رادیوگرافی، سی تی اسکن یا ام آر آی میتواند بسیار مفید باشد.

درمان اختلال TMJ

-اقدامات خودمراقبتی شامل: استراحت دادن به فک، اقدامات لازم جهت کاهش استرس، رژیم غذایی نرم و کمپرس گرم روی مفصل همراه با تمرینات کشش فک.

-درمانهای دارویی شامل مسکنهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن. در صورت وجود اسپاسم در عضلات فک ممکن است شل کننده عضلانی نیز تجویز شود.

-خودداری از رفتارهای تحریک کننده و حساسیت زا مانند جویدن یخ یا آدامس، دندان قروچه و فشردن فک.

-ارتزدرمانی شامل استفاده از یک قطعه دندانپزشکی بنام نایت گارد بعنوان محافظ دهان :که به حفظ موقعیت آرام آرواره کمک میکند . با ممانعت از اسپاسم عضلانی به بیمار کمک میکند بدون دندان قروچه و آسیب بیشتر راحت بخوابد.

فیزیوتراپی شامل:

۱-درمان با اولتراسوند : برای باز کردن بافت اسکار و چسبندگی بافتهای عضلانی و عمقی و متعادل کردن جریان خون در ناحیه.

۲-لیزر درمانی جهت تحریک تولید ATP در عضلات : و اعصاب ناحیه و شل شدن عضلات که منجر به افزایش جریان خون و کاهش درد و التهاب میشود.

۳-درمان نقاط ماشه ای جهت رفع تنش و اسپاسم و درد عضلانی با استفاده از درای نیدلینگ.

۴-تجویز تمرینات کششی اکتیو : و انجام تکنیکهای اختصاصی تمرین درمانی توسط تراپیست بمنظور کاهش اسپاسم و بازیابی دامنه حرکتی فک.