بیماری کوهلر /فیزیوتراپی در فلکه سوم تهرانپارس

بیماری کوهلر /فیزیوتراپی در فلکه سوم تهرانپارس

بیماری کوهلر ، (Kohler Disease)بیماری کوهلر یک بیماری نادر استخوانی در کودکان است که به دلیل قطع موقت خونرسانی به یکی از استخوان های مچ پا ایجاد می شود. این وضعیت به عنوان استئوکندریت (Osteochondritis) یا نکروز آواسکولار (Avascular Necrosis) استخوان شناخته می شود.

در این بیماری، به دلیل نرسیدن خون، بافت استخوانی می میرد (نکروز می شود) و سپس در طی ماه ها یا سال ها، بدن به تدریج استخوان مرده را جذب کرده و استخوان جدید و سالمی جایگزین آن می کند. این بیماری معمولاً کودکان بین ۳ تا ۷ سال را درگیر می کند ، در پسران شایع تر از دختران است (به نسبت حدود ۵ به ۱) و معمولاً فقط یک پا را درگیر میکند.

بیماری کوهلر بیشتر استخوان ناویکولر (Navicular) پا را درگیر می کند. این استخوان در سمت داخلی (قوس) پا و جلوی مچ پا قرار دارد اما در موارد نادر، ممکن است استخوان های دیگر مانند استخوان های کونئیفرم (Cuneiform) یا سر استخوان متاتارسال دوم را نیز درگیر کند که به آن بیماری کوهلر دو (Kohler Disease II) یا بیماری فرایبرگ (Freiberg’s disease) می گویند.

علت:

علت دقیق این بیماری ناشناخته است، اما نظریه اصلی این است که این استخوان در دوران کودکی تحت فشار و استرس مکانیکی قرار می گیرد، در حالی که هنوز کاملاً سخت و استحکام نیافته است. این فشار می تواند عروق خونی ظریف تغذیه کننده استخوان را فشرده کرده و جریان خون را به طور موقت قطع کند. عوامل زیر ممکن است در ایجاد این مسئله نقش داشته باشند:

• ضربه های مکرر و خفیف به پا
• فشار غیرعادی بر روی قوس پا
• ناهنجاری های بیومکانیک در راه رفتن

علائم و نشانه ها:

علائم معمولاً به تدریج ظاهر می شوند و شامل موارد زیر هستند:

۱- درد: در قسمت داخلی و میانی پا (روی استخوان ناویکولر). درد با فشار دادن یا راه رفتن بدتر می شود.

۲ـ لنگیدن: کودک به دلیل درد، ممکن است هنگام راه رفتن پای خود را بکشد یا لنگ بزند.

۳ـ تورم و قرمزی: ممکن است در ناحیه مبتلا تورم و قرمزی خفیفی مشاهده شود.

۴ـ حساسیت به لمس: فشار مستقیم روی استخوان ناویکولر دردناک است.

تشخیص:

تشخیص با معاینه فیزیکی و عکسبرداری با اشعه ایکس (رادیوگرافی) که روش اصلی تشخیص است امکان پذیر میباشد. در رادیوگرافی استخوان ناویکولر به صورت فشرده شده، تخت و نامنظم مشاهده میشود و تراکم استخوانی در آن ناحیه افزایش یافته است و گاهی اوقات  فضای مفصلی اطراف آن نیز باریک می شود.

درمان:

 پیش آگهی بیماری کوهلر عالی است و اکثر کودکان به طور کامل و بدون هیچ عارضه بلندمدتی بهبود می یابند. هدف از درمان، کاهش علائم و محافظت از پا در دوران بهبودی است.

درمان های محافظه کارانه برای اکثر موارد کافی هستند:

۱ـ استراحت و کاهش موقت فعالیت هایی که باعث درد می شوند، مانند دویدن و پریدن.

۲ـ داروهای ضد درد: استفاده از مسکن های ساده مانند استامینوفن یا ایبوپروفن برای کنترل درد و التهاب.

۳ـ بی حرکتی : در مواردی که درد شدید است یا کودک زیاد لنگش دارد، ممکن است از یک کفش مخصوص راه رفتن (Walking Boot) یا حتی یک گچ کوتاه پا (Short Leg Cast) برای ۴ تا ۸ هفته استفاده شود. این کار باعث می شود استخوان تحت فشار نباشد و درد به طور قابل توجهی کاهش یابد و فرآیند بهبودی تسریع شود.

۴ـ فیزیوتراپی: پس از برداشتن گچ یا بریس، فیزیوتراپی می تواند به بازیابی دامنه حرکتی، قدرت و انعطاف پذیری عضلات پا کمک کند.

۵ـ کفی یا کفش orthotic: در برخی موارد، ممکن است استفاده از کفی های طبی برای حمایت از قوس پا و توزیع یکنواخت فشار توصیه شود.

درمان جراحی به ندرت مورد نیاز است و فقط برای مواردی که به درمان های محافظه کارانه پاسخ نمی دهند و درد شدید و ناتوان کننده باقی می ماند، در نظر گرفته می شود.

از لحاظ سیر بیماری بهبودی کامل ممکن است از چند ماه تا چند سال طول بکشد، اما معمولاً در عرض ۱ تا ۲ سال اتفاق می افتد. بدن به تدریج استخوان مرده را جذب کرده و استخوان جدید و سالمی می سازد و در عکس های اشعه ایکس بعدی، استخوان ناویکولر معمولاً به شکل و تراکم طبیعی خود بازمی گردد.

اکثر کودکان بدون هیچ محدودیتی در فعالیت های بدنی یا ورزشی به زندگی عادی خود بازمی گردند.