دفرمیتی بوتونیر /فیزیوتراپی در تهرانپارس
دفرمیتی بوتونیر ،(Boutonniere Deformity) یا دفرمیتی جادکمه ای نوعی تغییر شکل در انگشتان دست بجز انگشت شست است که در آن مفصل اینترفالانژیال بالایی (PIP) بحالت خم یا فلکشن و مفصل اینترفالانژیال پایینی (DIP) بحالت برگشت به عقب یا اکستنشن قرار میگیرد. نام این دفرمیتی بیانگر حالتیست که انگار انگشت مبتلا در حال فشردن و بستن دگمه است.
این دفرمیتی درست بر عکس دفرمیتی گردن قو است که در آن مفصل PlP در حالت هایپراکستنشن و مفصل DlP در حالت فلکشن قرار میگیرد.
علل :
علت این دفرمیتی بیماریهای التهابی مفاصل مثل آرتریت روماتوئید، و یا آسیب مفصلی و تاندونی در اثر ترومای ناشی از تصادف و ضربه یا سوختگی است.
آرتریت روماتوئید میتواند باعث سینویت مزمن و خم شدن مفصل PlP و در نهایت باعث کشیدگی و پارگی باند مرکزی تاندون اکستانسور انگشت شود. این امر بعلت آناتومی و بیومکانیک خاص سیستم اکستانسوری انگشتان ( سیستم اکستانسور هود ) موجب ایجاد این دفرمیتی در انگشت مبتلا میشود.
عضله اکستانسور مشترک انگشتان که وظیفه صاف کردن انگشتان دست بجز شست را بعهده دارد در انتها از طریق چهار تاندون به بند میانی و انتهایی هر انگشت متصل میشود. هر تاندون در محل بند بالایی به سه باند : یک باند مرکزی یا سنترال و دو باند طرفی یا لترال، تقسیم میشود. باند مرکزی به فالانکس یا بند میانی و باندهای طرفی به یکدیگر ملحق شده و به فالانکس پایینی متصل میشوند.
به این ترتیب بدنبال کشیدگی و پارگی باند مرکزی، بند میانی انگشت در اثر عملکرد عضله فلکسور بحالت خم و بند آخر بعلت کشش باندهای طرفی بحالت اکستنشن قرار میگیرند.
درمان:
در صورتیکه بتوان انگشت مبتلا را بدون فشار زیاد بحالت طبیعی برگرداند، برای اصلاح دفرمیتی از اسپلینتهای ثابت ، و در صورتیکه نیاز به فشار بیشتر باشد از اسپلینتهای داینامیک استفاده میشود. اسپلینت حدود سه تا شش هفته بطور مستمر بسته شده و پس از آن بمدت چند هفته فقط شبها میتوان از آن استفاده کرد.
در موارد شدید که دفرمینی شدید بوده و فیکس شده و باعث اختلال عملکرد دست و انگشتان شده باشد درمان انتخابی جراحی است.
