تاندونیت آشیل / فیزیوتراپی در شرق تهران
تاندونیت آشیل ، (Achilles Tendinitis)تاندون آشیل بلندترین و ضخیم ترین تاندون بدن است و عضلات پشت ساق را به استخوان پاشنه متصل میکند. فعالیت و انقباض این تاندون فرد را قادر به پریدن، دویدن، راه رفتن و بلند شدن روی پنجه پا میکند.
تاندونیت یا التهاب تاندون نتیجه آسیب دیدگی آن است و باعث تورم، درد و تحریک آن میشود. بسته به محل التهاب، تاندونیت آشیل به دودسته تقسیم میشود:
۱-تاندونیت در محل غیر اتصال که الیاف قسمت میانی تاندون را درگیر کرده و باعث ایجاد پارگیهای ریز و متورم و ضخیم شدن آن میشود. این نوع در افراد جوان و فعال شایع تر است.
۲-تاندونیت در محل اتصال آشیل به استخوان پاشنه که قسمت پایینی آن را درگیر میکند.
در هر دونوع تاندونیت، الیاف آسیب دیده ممکن است طی پروسه التهابی کلسیفیه ( ایجاد رسوب کلسیم ) و سفت شوند اما خارهای استخوانی که در اثر رشد استخوان اضافی بوجود می آید بطور معمول در تاندونیتهای محل اتصال مشاهده میشوند.
علل تاندونیت آشیل
تاندونیت آشیل نتیجه فشار مکرر روی تاندون است و زمانی اتفاق می افتد که بدن مجبور به انجام فعالیت بیش از حد و سریع شود. اما در عین حال عوامل دیگری که احتمال بروز آنرا افزایش میدهند عبارتند از:
- افزایش ناگهانی مقدار یا شدت فعالیت ورزشی
- سفتی و انعطاف کم عضلات ساق پا
- رشد استخوان اضافه یا خار استخوان در محل اتصال تاندون به پاشنه
- بیماریهای روماتیسمی نظیر آرتریت روماتوئید
- شروع به ورزش بدون نرمش و گرم کردن
- پوشیدن کفشهای قدیمی و نامناسب
- پوشیدن طولانی مدت کفشهای پاشنه بلند
- بالا رفتن سن که موجب ضعیف شدن تدریجی تاندون میشود
علائم تاندونیت آشیل
- احساس درد و سفتی در پشت پاشنه و در امتداد تاندون آشیل هنگام صبح که با فعالیت شدت آن بیشتر میشود
- ضخیم شدن تاندون
- ورم ناحیه ملتهب که همیشه وجود دارد و با فعالیت در طول روز بیشتر میشود
- محدودیت حرکتی مچ پا در خم کردن بسمت بالا (دورسی فلکشن)
- وجود خار استخوان در تاندونیتهای محل اتصال
در موارد مزمن که درمان انجام نشده باشد، هنگام یک فعالیت شدید، احساس یک صدای تق ناگهانی نشانه احتمال پاره شدن تاندون است.
تشخیص تاندونیت آشیل
علاوه بر توجه به شرح حال و علائم کلینیکی بیمار، وجود علائم کلسیفیکاسیون در رادیوگرافی میتواند در جهت تشخیص تاندونیت آشیل کمک کننده باشد. ام آر آی برای تشخیص تاندونیت ضروری نیست، اما برای مشخص شدن محل دقیق و شدت آسیب دیدگی خصوصا در صورت لزوم جراحی، لازم است.
درمان تاندونیت آشیل
- استراحت و کاهش یا توقف فعالیتهایی که باعث فشار روی تاندون آشیل میشوند.
- استفاده از یخ در طول روز برای کاهش التهاب و درد.
- تجویز داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی برای کاهش ورم و درد. استفاده از کورتیکواستروئیدها توصیه نمیشود زیرا باعث کاهش ضخامت و تحلیل تاندون میشوند.
- فیزیوتراپی خصوصا در درمان تاندونیت غیر متصل بسیار مفید است ضمن اینکه تمرینات کششی و تقویتی عضلات ساق پا به کاهش فشار روی تاندون آشیل کمک میکنند.
در صورتیکه با گذشت حدود ۶ ماه درمانهای غیر جراحی مفید واقع نشوند پزشک جهت درمان از جراحی استفاده میکند.
نوع جراحی به محل آسیب و میزان آسیب وارده بستگی دارد.
