سندرم دکوروان /فیزیوتراپی در شرق تهران
سندرم دکوروان ،( Dequervain’s Syndrome )سندرم دست مادران شیرده، شست گیمرها یا شست بلک بری.
هنگام باز کردن کامل دست یک فرورفتگی مثلثی شکل در سطح پشتی قاعده شست ایجاد میشود .
که ضلع کناری و خارجی آن را تاندونهای دو عضله دورکننده بلند شست و باز کننده کوتاه شست و ضلع دیگر آن را تاندون عضله بازکننده بلند شست تشکیل میدهند.
این فضا بنام انفیه دان ( Snuff Box ) شناخته میشود و دو تاندون سمت خارج آن دقیقا جائیست که سندرم دکوروان اتفاق می افتد.
این دو تاندون توسط لایه ای نرم و لغزنده بنام سینویوم پوشانده میشوند .که علاوه بر تغذیه آنها باعث میشوند بتوانند به راحتی داخل یک تونل فیبری بنام غلاف عبور و حرکت کنند.
تورم این تاندونها یا ضخیم شدن غلاف هنگام حرکات خاص در مچ دست و انگشت شست باعث: افزایش اصطکاک، التهاب لایه سینویوم و در نهایت ایجاد علائمی میشود که به سندرم دکوروان معروف است.
علائم سندرم دکوروان
- درد سریع و مبهم در قاعده انگشت شست و مچ دست
- وجود التهاب در قاعده انگشت شست
- کاهش قدرت انگشت شست
- بیشتر شدن درد هنگام حرکاتی مثل محکم گرفتن اشیا
- احساس صدایی شبیه تق تق هنگام حرکت دادن شست
باید خاطر نشان ساخت که این علائم ممکن است در بیماریهای دیگری نیز دیده شوند .که بیشتر از همه میتوان به شکستگی استخوان اسکافوئید ) استخوانی که درست در کف و قاعده snuff box قرار دارد ( و آرتریت شست اشاره کرد .و تشخیص افتراقی آن بر اساس مشاهدات و معاینات فیزیکی توسط پزشک صورت میگیرد.
علل سندرم دکوروان
علت دقیق این بیماری مشخص نیست. اما با توجه به شواهد موجود در مورد بیماران مبتلا میتوان نتیجه گرفت که:استفاده از مچ دست و انگشتان بطور شدید و با تکرار زیاد احتمالا یکی از علل اصلی ابتلا به این بیماری است.
از عوامل افزایش ریسک ابتلا میتوان به این موارد اشاره کرد:
- افراد بالای سن ۴۰ سال
- زنان با آمار ابتلای چهار برابر مردان
- تغییرات هورمونی در بارداری و همچنین بانوانی که بتازکی زایمان کرده اند. علاوه بر اینکه وضعیت مچ دست هنگام در آغوش گرفتن و شیر دادن نوزاد دقیقا باعث تحت فشار قرار گرفتن محل ابتلا میشود.
- افراد شاغلی که از مچ دست و انگشتان خود زیاد کار میکشند مثل: باغبانها، تایپیستها و کاربران کامپیوتر، نوازندگان سازهای زهی و پیانو
- آسیبها و شکستگیهای ناحیه مچ و انگشتان
- بیماریهای دیگر مثل آرتریت روماتوئید
- گیمرهایی که ساعتهای طولانی به بازی مشغول میشوند
- انجام ورزشهای راکتی و همچنین گلف
تشخیص سندرم دکوروان
معاینه فیزیکی و گرفتن شرح حال دقیق و همچنین تست تشخیصی فینکلشتاین: ( طبق تصویر ) کمک شایانی به تشخیص این بیماری میکنند.
درخواست تصویر رادیولوژی نیز در افرادی که سابقه تروما دارند برای رد احتمال شکستگی کمک کننده است.
درمان سندرم دکوروان
- اصلاح سبک زندگی، پرهیز یا کاهش زمان و یا شدت فعالیتهایی که باعث افزایش درد میشوند. تا به این ترتیب فشار و در نتیجه التهاب تاندونها و غلاف کاهش پیدا کند.
- استفاده از داروهای ضد درد و التهاب طبق تجویز پزشک.
- استفاده از اسپلینت با هدف کاهش حرکت و ایجاد حالت استراحت در مچ دست و انگشت شست.
- فیزیوتراپی با هدف کاهش التهاب و درد و تقویت عضلات اطراف مچ دست
- جراحی بندرت برای درمان این بیماری استفاده میشود .مگر اینکه آسیب وارد به مچ و تاندونها بسیار بالا باشد.در اینصورت جراح با ایجاد برش روی قسمتی از غلاف فشار را از روی تاندون بر میدارد .و پس از آن بیمار بمنظور تکمیل درمان و آموزش ورزشهای پس از جراحی به فیزیوتراپی ارجاع داده میشود.
