رابدومیلیز (Rhabdomyolysis)/فیزیوتراپی در تهرانپارس
رابدومیلیز (Rhabdomyolysis) ،به معنای از بین رفتن یا تحلیل ماهیچه اسکلتی، عارضه ایست که درنتیجه آسیب مستقیم یا غیرمستقیم عضله و تخریب و له شدگی بافت عضلانی بوجود می آید. در نتیجه این آسیب خونرسانی به عضله مختل شده و سلولهای عضلانی از بین میروند و میوگلوبین موجود در عضله وارد جریان خون میشود. میوگلوبین پروتئینی در عضله است که وظیفه نگهداری اکسیژن را بعهده دارد و در هنگام نیاز آنرا آزاد میکند. میوگلوبین وارد شده در خون اثرات سمی روی کلیه دارد و میتواند سیستم فیلتراسیون کلیه را دچار انسداد کرده و منجر به نارسایی کلیه و عوارض جدی شود.
علل:
- تمرینات ورزشی تهاجمی و سنگین
- -سندرم کراش یا له شدگی، در افرادی که در اثر حوادثی مثل ماندن زیر آوار یا تصادفات رانندگی قسمتی از بدنشان تحت فشار قرار میگیرد.
- ضربه یا تروما
- برق گرفتگی شدید و سوختگی درجه ۳
- بعضی بیماریهای متابولیک و ژنتیکی
- عفونت و التهاب باکتریایی یا ویروسی
- مسمومیت با بعضی داروها و مواد مخدر
علائم و عوارض:
- درد و تورم عضلانی
- ضعف، گیجی و افت فشارخون
- حالت تهوع
- ادرار تیره قهوه ای رنگ ( میوگلوبینوری )
شدت آسیب و عوارض وارده به فرد به میزان آسیب وارده بر کلیه بستگی دارد. اگر رابدومیلیز بموقع تشخیص داده شود و اقدامات درمانی صورت گیرد عوارض ناشی از آن کاهش و شخص در مدت کوتاهی بهبود می یابد. اما برخی عوارض رابدومیلیز بسیار خطرناک بوده و در صورت درمان نشدن منجر به مرگ میشود. طولانی شدن عارضه و عدم درمان میتواند منجر به نارسایی دائمی کلیه شود. همینطور افزایش پتاسیم خون، آریتمی و ایست قلبی از عوارض دیگر این سندرم بوده و اختلالات کبدی هم بعلت محدودیت مایعات در بعضی از افراد درگیر مشاهده میشود.
درمان:
درمان رابدومیلیز به علت و شدت آن بستگی دارد اما اصول کلی در درمان عبارتند از:
۱- مایع درمانی یا هیدراسیون وریدی جهت تامین حجم مایعات کافی و تسریع دفع میوگلوبین و جلوگیری از آسیب کلیوی.
۲- دارودرمانی با هدف ایجاد تعادل الکترولیتی، افزایش دفع ادرار و قلیایی کردن ادرار و در نتیجه جلوگیری از آریتمی قلبی، تجمع سموم و کاهش خطر رسوب میوگلوبین در کلیه ها.
۳- در موارد آسیب دیدگی شدید و ایجاد نارسایی کلیوی ممکن است دیالیز ضروری باشد.
۴- درمان منشا عارضه مثل آسیب فیزیکی، عفونت، بیماریهای زمینه ای و مسمومیتهای دارویی .
۵- درمان مراقبتی شامل استراحت دادن به عضو آسیب دیده و جلوگیری از خستگی هنگام فعالیت و نوشیدن آب فراوان.
